(به مناسبت فرا رسیدن ماه بهمن و پیروزی انقلاب اسلامی در ایران)
این مقاله به صورت کامل در هفته نامه انصاف، شماره 110 ، شنبه 2جوزای 1388 در شهر کابل چاپ شده است اما نمی دانم به چه دلیل مدیرمسوول و یا سردبیر محترم نشریه، آن را به نام کسی دیگری به چاپ سپرده اند. در آن نشریه بر پیشانی این مقاله به عنوان نویسنده سیداسدالله ساعی چسپانده شده است.
در این که یکی از علت های اصلی مشکلات و گرفتاری های مسلمانان تفرقه و جدای آن ها از هم می باشد کسی شک ندارد و هر انسان بیداری آن را با دل و جان حس می کند. عوامل تفرقه هم یکی و دوتا نیست. عوامل مختلفی باعث شده است که مسلمانان تکه و پاره شوند و کشورهای قدرتمند، هر تکه ای از آن ها را در یک گوشه تحت فشار و استعمار و استحمار خود قرار دهند. تفاوت های طبیعی رنگ، پوست، نژاد، منطقه، زبان، اعتقادات و ... همه بهانه های برای اختلاف شده است.
با این که مشترکات مسلمانان آن قدر زیاد است که اختلافات شان در برابر آن ها به حساب نمی آید اما با کمال تأسف مسلمانان با تحریک دشمنان جهانی اسلام و جمود و تحجر گروهی جاهل و تنگ نظر و متعصب در داخل مسلمانان، بر اختلافات، بیشتر پای می فشارند تا بر آن همه عوامل یگانگی. نتیجۀ اختلاف مسلمانان و کشمکش های مذهبی و فرقه ای و ملی آنان را می توانیم در فاجعه فلسطین و عراق و افغانستان و... شاهد باشیم.