مردم مسلمان افغانستان در یازده سال گذشته از دو طرف مورد تهاجم قرار گرفتند؛ از یک‌طرف گرفتار حکومت تکنوکرات‌های از غرب برگشته‌ی بدون تعهدی شدند که تنها در اندیشه‌ی فرونشاندن عطش قدرت‌طلبی و ثروت‌خواهی خود بودند. آنان در حاکمیت خود زمینه را برای تهاجم ویرانگر فرهنگی و سیاسی قدرت‌های غربی آماده کردند. سست کردن باورهای دینی نسل جوان و به بیراهه کشاندن آنان، مبارزه با فرهنگ اصیل کشور، ترویج فرهنگ برهنگی و بی‌بندوباری و دعوت به مسیحیت برخی از فعالیت‌های غربی‌ها در افغانستان بود. در نقطه مقابل، گروه‌های مسلح مخالف بودند که به نوعی دیگر و با روش خطرناکتری فرهنگ و باورهای دینی مردم را هدف گرفته‌بودند. ترور، کشتن زنان و کودکان، سربریدن بی‌گناهان، ویران کردن کشور و تکیه کردن به بیگانگان به نام دین و از جایگاه عالمان دینی کار این گروه در ده سال گذشته بوده است.