لبیک !
لبّیک !
ماه ذی حجه از میان ماه های سال قمری، ماه حج ابراهیمی است. در دهم این ماه عید قربان است و در هجدهم آن عید غدیر، عید ولایت و شایسته سالاری. به بهانه فرا رسیدن عید خجسته قربان و برگزاری گنگره بزرگ مسلمانان جهان در مکه سخن چند درمیان می گذاریم تا چه قبول افتد و چه در نظر آید.
از آغاز پیدایش انسان تا کنون، در هیچ آیین و مذهبی و از سوی هیچ قدرتی، امکان به وجود آوردن مراسمی چون این همایش وجود نداشته و هرگز هم نخواهد داشت. عظمت این همایش وصف ناپذیر با هیچ بیان و قلم و تصویری ثبت شدنی نیست؛ زیرا بالاتر از هر تعریف و توصیف است. تنها کسانی می توانند آن همه شکوه را درک کنند که آگاهانه در این مراسم حضور یابند. چه این که این شکوه مزه کردنی و چشیدنی و دیدنی است و نه بیان کردنی.
برای اثبات این سخن می توان به خاطرات و سفرنامه های حج که توسط نویسندگان و فاضلان اهل اندیشه نوشته شده مراجعه کرد. این سفرنامه ها برای کسی که آگاهانه خود این مراسم را چشیده، نه حرفی برای گفتن دارد و نه مزۀ برای چشیدن. حتی خود آنان نیز به ناتوانی خود در ثبت آن مراسم اعتراف کرده اند و خود را خسی در میقات و غریبی در برهوت نامیده اند.
این ویژگی ها را در کدام مراسم و مکان تاریخی یا مذهبی می توان پیدا کرد؟
1- زیارت و دیدار هیچ مکانی، هر اندازه مهم، در طول عمر برای انسان واجب نیست مگرخانه خدا و مکه مکرمه.
2- تنها مکان امن روی زمین شهر مکه است که همۀ موجودات حتی حیوانات هم آن جا در امان هستند و هیچ کس حق ندارد حتی موچه ای را آزار دهد، یا شاخۀ درختی را بشکند و یا گیاهی را لگد مال کند.
3- هدف از دیدن اماکن و آثار تاریخی در سراسر جهان به خاطر جاذبه های ظاهری و تاریخی و پی بردن به قدرت و هنرنمایی گذشتگان و نشانه های تمدن و فرهنگ ملل جهان است. اما به عکس حضور در مکه و مدینه تنها و تنها انگیزه های معنوی دارد که تبلور آن را می توان در مواقف و مشاعر با دیدن نشانه های الهی و اوج عبودیت بنده در برابر خالق، رهایی انسان از همه چیز و همه کس حتی خودش، پیوستن او به خدا و ابدیت کاملا احساس کرد.
4- مکان های تاریخی یا زیارتی دیگر را ممکن است برای دیدار بزرگان و مهمانان ویژه خلوت کنند و درمیان بازدید گنندگانش تفاوت های وجود داشته باشد اما در مکه و حرم امن الهی همۀ مهمانان ویژه هستند، شاه وگدا، عالم و جاهل، دارا و ندار، قوی و ضعیف همه باهم و مثل هم با یک لباس و در یک صف و یک شعار در گرد خانه ای که خود نمادی از معبود و معشوق است، می چرخند و به راز و نیاز می پردازند. هیچ انسان بی نیازی در آن جا دیده نمی شود. همه اشک نیاز به صورت دارند و دست ناتوانی به سمت آسمان.
این وب به منظور طرح نظریات فرهنگی ادبی اجتماعی و سیاسی ایجاد شده است