گنج های معنوی ما
گنج های معنوی ما
یکی ازمشکلاتی که برای مامردم افغانستان دراین سه دهه اخیربه وجودآمده است ، فاصله افتادن بین ماو آثار فاخروارزشمندزبان وادبیات فارسی است.به این دلیل که دراین سه دهه باهشیاری وکوشش بسیار سیاستمداران وجنگجویان وطن که همه چیزرا ازماگرفتندوبه جای آن تفنگ وگلوله به دست نسل جوان وفرزندان مادادند، سوادودانش تعطیل شد، مدارس ومکاتب تخریب وکتاب هاوآثارعلمی وفرهنگی ما نابودگردید. ماشدیم یک ملت بی سوادوبی فرهنگ که تنهادرجنگ وخشونت مهارت یافتیم.ونام مارا گذاشتند ملت قهرمان افغانستان.
واقعیت آن است که ما اگرچه درتاریخ معاصرچندان چیزی نداریم که درنمایشگاه جهانی فرهنگ وادب وهنر عرضه کنیم ولی درافتخارات گذشته ی فرهنگ وهنرودانش، جایگاه ویژه ا ی درجهان داریم. ماکارمان به جایی رسیده است که حتی توان استفاده ازاین میراث و معادن غنی رانیزنداریم واین بسی شرم آوراست. درحالی که مفاخرودانش گذشته گان صرفاتاریخ نیست وتنهابه کاربالیدن وافتخارکردن نمی آیدبلکه آثارگذشته گان درکارآموزش وتربیت وسازندگی یک ملت می آید. می توانددرساختن یک ملت پایه های اساسی رابنیان بگذاردوبرای نسل جوان الگوبیافریند.
اگرخدابخواهددرچندنوشته می خواهیم تعدادی ازآثارارزشمندادب فارسی دری رامعرفی کنیم بااین امیدکه نسل جوان وباسوادوفرهنگ آشنای ماکه حالاتعدادشان کم هم نیست خصوصا جمعیت کلان دانشجویان مادرداخل وخارج ، با این سرمایه های مغفول مانده وفراموش شده آشتی کنندوبه آن هابازگردندوآن هارابه میان مردم بازگردانندوهمگان ازآن هابهره ببرند.
اولین اثری که می خواهیم به معرض تماشاودید شمابگذاریم کتاب ارزشمندوکهن چهارمقاله است، اثرنویسنده وشاعرزبان دری، ابوالحسن نظام الدین احمدبن عمربن علی معروف به نظامی عروضی سمرقندی.نظامی دردربارپادشاهان آل شنسب غوریه سمت دبیری داشته است. دبیر، درآن زمان کارفرهنگی و فکری دربارپادشاهان راانجام می داد ودرواقع عضوفکری وفرهنگی وقلمی دستگاه حکومت بود وبازبان امروزی بایدبه آن وزیرفرهنگ گفته شود.به گواهی همین کتاب چهارمقاله، نظامی ازبهترین نویسندگان دوران خودبوده. ودرنثرنویسی فارسی دری مقام بس رفیع داشته است.اوکتاب چارمقاله رابرای یکی ازشاهان غوریه یاآل شنسب به نام حسام الدین علی نوشته است.
پادشاهان آل شنسب یاغوریه درقرن ششم درغورحکومت می کردندومرکزحکومت شان فیروزکوه بوده است. سلطان علاء الدین حسین غوری معروف به جهان سوز ازمشهورترین حاکمان این سلسله است.
یکی ازجهات اهمیت کتاب چهارمقاله درقدمت آن است. تألیف آن درحدود550هجری بوده ونمونه عالی نثرفارسی دری ازدوره شکوفایی آن درخراسان بزرگ می باشد. این کتاب درعین حال اهمیت بسیارتاریخی نیزداردوبسیارازمشاهیرمنطقه، خراسان وافغانستان درآن معرفی شده است.وسوم ازنظرسبک انشاکه درایجازلفظ واشباع معنی وروانی کلام نمونه ای ازنثرخوب دراین زبان کهن است.
این وب به منظور طرح نظریات فرهنگی ادبی اجتماعی و سیاسی ایجاد شده است