فرمان 33 بخش و 164 ماده‌یی کرزی به اعتراف به گناه بیشتر شباهت دارد تا به انجام اصلاحات اداری و مبارزه با فساد فراگیر. واقعیت تلخ این است که خانواده و اطرافیان کرزی خود در باتلاق فساد غرق اند. کسی که در یازده سال نتوانست جلو گسترش فساد در خانواده و برادران خود را بگیرد، قطعا نمی‌تواند فساد را در نهادهای کلان دولت ریشه کن نماید. آقای کرزی که از اصلاح خانواده و معاونین خود عاجز است چگونه می‌تواند با فساد در سراسر کشور مبارزه کند؟

به یاد داریم که آقای کرزی پیش از اجلاس توکیو، در حضور سران سه قوه و بزرگان کشور در پارلمان سخنرانی کرد. هدف از آن سخنرانی نیز انجام اصلاحات اداری اعلام شد؛ آقای کرزی در آن سخنرانی نیز به ضعف‌ها و ناتوانی‌های حکومت خود اعتراف کرد و از جمله گفت که او ده سال است کارهای خود را در اداره کشور براساس مصلحت‌اندیشی عیار کرده است و پس از این مصلحت‌اندیشی نخواهد کرد. فرمان طولانی جدید آقای کرزی نیز به تمام معنی اعتراف به ناکارآمدی شخص او و دولت تحت ریاستش می‌باشد. با توجه به این که دوره‌ی ریاستش در حال پایان یافتن است؛ اکنون رئیس جمهور کشور به بیماری درحال مرگ می‌ماند که در حال اعتراف به گناهان و نوشتن وصیت‌نامه خود است.

رئیس جمهور در فرامین جدید خود سخن جدیدی ندارد. او در این فرامین به قوای سه‌گانه، وزارت‌خانه‌ها و نهادهای دولتی، وظایف قانونی شان را یادآوری می‌کند؛ وظایفی که این نهادها در ده سال گذشته باید بدان‌ها عمل می‌کردند و اما آن‌ها آن وظایف را از یاد برده بودند و به فساد و بی‌قانونی و گرفتن رشوه و خویش‌خوری و قوم پرستی مصروف شده بودند. اگر آقای کرزی در این ده سال این فساد فراگیر و روزافزون در نهادهای مربوط به حکومت خود را می‌دانست، پس در این ده سال چرا اقدامی نکرد و اگر نمی‌دانست، این خود جرم بزرگتری است که باید به مردم پاسخ دهد.

باید گفت این‌جا افغانستان است؛ هیچ زورمندی تاکنون در برابر گفتار و گردار خود مسوول شناخته نشده و جواب نداده است. اگر در این کشور اندکی از قانون و عدالت جریان می‌داشت، باید آقای کرزی محاکمه و این‌همه مشکلاتی را که در ده سال گذشته بر سر این مردم بیچاره آورده و فرصت‌های کلانی ملی و بین المللی را سوزانده است، پاسخ می‌داد.

به نظر ما فرامین جدید کرزی بازی با الفاظ است به قصد فریب دادن جامعه جهانی و مردم افغانستان و  تأثیری در کاهش فساد فراگیر نخواهد داشت.

فرامین جدید آقای کرزی چیزی جز اعتراف به ناکامی‌های یازده ساله خودش نیست؛         گرچه این اعترافات به مجازات کرزی منجر نخواهد شد اما این رسوایی کلان را تاریخ این کشور در خود ثبت خواهد کرد. زمستان می‌رود و روسیاهی به زغال می‌ماند.

 یادٱآآآآآآ