البته " بهروز" دانشجوی افغانی دو رگه ( ایرانی – افغانی ) در تهران نظر بدبینانه ای دارد . او می گوید که طرح هدفمندی یارانه ها نوعی اخراج بی صدای افغان های ساکن در ایران است .
وی می گوید : " کسی دولت ایران را به خاطر اجرای یک طرح اقتصادی ملامت نمی کند ، اما این طرح می تواند بیش از هر روش یا شیوه پلیسی یا امنیتی دیگری زندگی را برای صدها هزار افغان ساکن در ایران غیر ممکن سازد و آنها را مجبور به کوچ کند ".
برآورد دقیق تعداد شهروندان افغانی ساکن در ایران ممکن نیست ، چه آنکه همه روزه هزاران نفر از مرزهای شرقی کشورمان وارد یا خارج می شوند ، اما گفته می شود قریب به 2 ملیون افغانی ساکن ایران هستند که از این میزان بیش از 1 میلیون نفر از آنها به صورت غیر قانونی در ایران هستند.
با این حال اتباع مجاز افغانی نیز که جمعیت آنها قریب به 1 میلیون نفر برآورد می شود ، در طرح هدفمندی یارانه ها مورد توجه قرار نگرفته اند و ظاهرا دولت ایران بنا ندارد به این افراد یارانه ای پرداخت کند .
البته بدیهی است که وضعیت شهروندان افغان که به صورت غیر مجاز در کشورمان اقامت دارند مشخص است و این افراد نه تنها نباید از یارانه های نقدی و یا دیگر تمهیدات حمایتی دولت در اجرای طرح هدفمندی یارانه ها برخوردار شوند ، بلکه از نظر قانونی باید دستگیر و از کشور اخراج شوند. اما نگرانی های کسانی که به طور قانونی در کشور زندگی می کنند و اتفاقاً بسیاری از کارهای سخت و طاقت فرسا را بر دوش دارند ، باید در حد مقدورات دیده شود.
از سوی دیگر باید توجه داشت که به هر حال اگر دولتیان نگاهی مصلحت جویانه به موضوع هدفمندی یارانه ها داشته باشند ، مورد توجه قرار دادن وضعیت افغانی های ساکن در ایران ضرورتی انکار ناپذیر است ، چه آنکه قطعا تبعات اجرای هدفمندی یارانه ها و بالا رفتن یکباره هزینه های زندگی بالقوه می تواند برخی افراد من جمله اتباع افغان را به رفتارهای پرخطر و بر هم زننده امنیت اجتماعی سوق دهد.
استیصال اقتصادی و عدم تامین معاش برای قشر بزرگی از اتباع مجاز به سکونت در ایران موضوعی جدی است ، چه آنکه عموماً این قشر از جمعیت ساکن در کشورمان با درآمدهای ناچیز کارگری روزگار می گذرانند.
البته در این که باید روزی مهمانان افغانی ، ایران را ترک کنند و به وطن خویش بازگردند تا رابطه "میزبانی - میهمانی" شان با ایران به رابطه معقول تر "همسایگی" تبدیل شود ، شکی نیست و در این مسیر در گام اول باید با اقتدار ، مهاجران غیرقانونی" را از کشور اخراج کرد ، اما درباره مهاجرانی که با اجازه رسمی در ایران زندگی و کار می کنند ، باید تمهیدات را به گونه ای اندیشید که اولاً این افراد در قبال کاری که می کنند و زحمتی که می کشند ، از حداقل حقوق معیشتی برخوردار باشند و ثانیاً زمینه را طوری چید که در صورت عدم دخل و خرج اقتصادی ، بازگشت به افغانستان ، برایشان مقرون به صرفه تر از زندگی در ایران با دست یازیدن به اقدامات غیرقانونی برای کسب پول باشد.
خلاصه آن که ، هدفمندی یارانه ها در گام اول ، بخشی از افغان ها را ناگزیر از ترک ایران خواهد ساخت و بخشی که می ماند ، متأثر از وضعیت جدید خواهد بود ؛ این وضعیت جدی نیز می تواند بر روی رفتارهای اجتماعی این مهاجران به طور ملموس مؤثر باشد که ایجاد ناامنی توسط برخی از آنان ، از جمله این تأثیرات است.
این نکته ای است که به نطر می رسد بدان توجه خاصی نشده است و جا دارد مسوولان محترم ، در این باره و تدابیری که راجع به این موضوع احیاناً اندییشیده اند ، توضیح دهند